باب 8 حكم تلف مال رهن 1368 - ( 1 ) جميل بن درّاج روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام دربارهء نابود و تلف شدن رهن فرمود : « تلف آن از مال رهن دهنده است و مرتهن مالش را از رهن گذارنده درخواست مىكند . » 1369 - ( 2 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء وارد شدن خسارت به رهن و نابود شدن آن فرمود : « مرتهن از راهن مال رهن گرفته را درخواست مىكند . » 1370 - ( 3 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء وارد شدن خسارت به رهن يا نابود شدن آن فرمود : « مرتهن از راهن مال رهن گرفته را مطالبه مىكند . » 1371 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه رهن نابود شود ، از مال رهن گذارنده رفته است و بدهىِ وى به حال خود باقى است و اگر مرتهن بدون گواه و دليل نابودى ، رهن را ادعا كند و رهن گذارنده ، او را تكذيب كند ، ادعاى تلف از سوى مرتهن بدون بيّنه پذيرفته نيست . » 1372 - ( 5 ) ابان بن عثمان از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء تلف شدن رهن نزد مرتهن بدون دخالت وى فرمود : « حقش را از گرودهنده درخواست مىكند و آن را مىگيرد و اگر مرتهن آن را نابود كرده باشد ، افزودهء [ بدهى يا رهن ] ميان آنها ردّ و بدل مىشود . » در سند ديگرى ، ابان اين حديث را با واسطه از امام صادق عليه السلام نقل مىكند .